Mensenhandel, het is een belangrijk onderwerp. Dat blijkt ook uit het feit dat het nieuwe regeerakkoord aandacht schenkt aan dit thema. Er komt een pooierverbod. Het kabinet wil mensenhandelaren harder aanpakken door uitbaters van illegale prostitutie strafrechtelijk te vervolgen.

Ik merk zelf ook hoe mensenhandel leeft in de maatschappij, zeker bij zorginstellingen als maatschappelijke opvang, organisaties met een religieuze achtergrond, verpleging. Mijn boek Aminata, tussen Hoop en Vrees, wordt nu al volop besteld. Het gaat over een Afrikaans meisje, dat slachtoffer wordt van een mensenhandelaar, naar Nederland wordt gebracht voor de prostitutie en vervolgens in de asielprocedure terecht komt. Hoewel de officiële boekpresentatie, in aanwezigheid van voormalig minister-president A. van Agt en politicus en schrijver Jan Terlouw, nog plaats moet vinden op 5 november, zijn al veel mensen op de hoogte van het bestaan van dit boek. De bibliotheek, Zusterwerk, Maatschappelijke Opvang, AZC’s, boekhandels, vele organisaties tonen belangstelling.

Ik ben ongelooflijk aangenaam verrast door deze belangstelling, niet voor mezelf, maar voor de Afrikaanse slachtoffers mensenhandel. Met mijn boek stel ik het Nederlandse opvangsysteem aan de kaak en laat ons systeem zien vanuit het perspectief van een Afrikaanse vrouw. De IND, die het manuscript gelezen heeft, reageerde met: U hebt de IND kritisch maar niet onheus belicht. Dat was precies de bedoeling. Met het boek probeer ik aandacht te vestigen op een groot maatschappelijk probleem, waar we als leken niet veel van merken in ons dagelijks leven. Als tolk kom ik het probleem mensenhandel echter elke dag tegen. Het werd tijd om daar aandacht voor te vragen. En blijkbaar vonden meer mensen dat. Het feit dat er zo positief wordt gerageerd, is voor mij een bevestiging. Dat had ik niet kunnen bedenken toen ik begon met het schrijven van dit boek.

Mensenhandel, misbruik van mensen, de mens die niet als mens behandeld wordt, respectloos. Het zou niet moeten mogen.