“Hoe weet u een positieve draai te geven aan de coronacrisis?” Deze boeiende vraag leg ik voor aan u, uw broer, uw zus, uw klant, uw buurman, uw vriend, aan de bakker en de slager, aan iemand die deel uitmaakt van onze maatschappij. Voorwaarde is wel dat hij iets positiefs uit deze coronaperiode haalt.

Elke week laat ik dan ook het woord aan ‘de gewone mens’.

Vandaag is het woord aan Peter van der Heijden, ZZP’er LaserLux.

Peter, wie ben je, wat doe je?

“Ik ben Peter, ben 59 jaar en woon in Nistelrode. Sinds februari van dit jaar heb ik een bedrijfje in lasergraveren en -snijden. Daarvóór ben ik eerst 15 jaar varkensboer geweest, daarna 20 jaar bouwkundig tekenaar. Ik ben altijd in de agrarische sector gebleven en heb met name stallen getekend. In mijn vrije tijd ben ik een fervente fietser. Voorheen heb ik veel mountainbikemarathons gereden en de laatste jaren rijd ik meerdaagse tochten van bijvoorbeeld Italië naar Nederland en vorig jaar een zesdaagse tocht in de Dolomieten. Fietsen is voor mij een enorme uitdaging. Hoe ver kan ik komen? Ik behoor zeker niet tot de top, ik ben geen winnaar, maar kan goed mee met de middenmoot. Ik heb geleerd dat – ook al denk je dat je helemaal kapot bent – je toch nog de energie hebt om de finish te halen. Ik heb inmiddels vier keer meegedaan aan de Alpe d’HuZes, fietsen tegen kanker. De eerste keer dat ik de berg beklom, was voor een collega van me, die ernstige kanker had. We zouden met hem gaan, maar helaas heeft hij de ziekte niet overleefd en stierf vlak voor het evenement. We hebben toen juist doorgezet en zijn zoon heeft in plaats van zijn vader meegedaan. Op dat moment besef je dat het niet meer om het fietsen gaat, maar om het goede doel. Je wilt mensen helpen.”

Kun je uitleggen op welke manier het coronavirus invloed heeft gehad op jouw werk en jouw privéleven?

“Zoals ik net al vertelde, ben ik varkensboer geweest en heb ik eind jaren ’90 mijn bedrijf stil moeten leggen vanwege de varkenspest. Het was een hele onzekere tijd, net als nu. In die periode ging het om besmetting van dieren. We moesten ons eveneens thuis ‘opsluiten’ om besmetting tussen de boerderijen te voorkomen. Met angst kijk je om je heen welke boerderijen besmet raken en of het overslaat op jouw bedrijf. Uiteindelijk raakte het bedrijf van mijn buurman besmet en moest dus ook mijn boerderij volledig ontruimd worden. Wat doe je dan? Je stelt je vragen: als ik stop, wat ga ik dan doen? Elke zekerheid viel weg, geen werk, geen inkomsten, wel een jong gezin. We kregen destijds een vergoeding van de overheid en ik ben als vrachtwagenchauffeur gaan werken. Je moet toch voor inkomsten zorgen. Ik heb toen nieuwe varkens gekocht, maar uiteindelijk zat er te weinig toekomst in het bedrijf en ben ik definitief gestopt.

Gelijkenis

Ik zie een grote gelijkenis met de situatie van nu. Deze keer gaat het om besmetting tussen mensen en moet je daarom thuis blijven en afstand houden. Maar het principe is hetzelfde. Alles ligt opeens stil. Het verbaast me hoe weinig sommige mensen rekening houden met de situatie en niet beseffen welk gevaar ze zelf lopen, maar ook voor anderen betekenen. Er zijn heel wat mensen die gewoon doen alsof er niets aan de hand is, ondanks alle besmettingsgevaar. Dat kun je je toch niet voorstellen?

Eigen bedrijf

Maar terug naar mijn varkensbedrijf. Uiteindelijk ben ik gestopt, heb een opleiding kunnen volgen tot bouwkundig tekenaar en heb jarenlang in die functie gewerkt bij De Heus Voerders in Ede.

Omdat het steeds moeilijker is voor boeren om stallen te bouwen vanwege allerlei klimaat- en milieuvoorschriften, is het werk als bouwkundig tekenaar van stallen ingezakt en ben ik mijn baan kwijt geraakt. Daarom heb ik een nieuwe uitdaging gezocht en ben ik in februari begonnen met mijn bedrijf in lasergraveren en – snijden. Ik graveer logo’s, teksten en afbeeldingen op metaal, hout, acrylaat en zelfs stenen. Daarnaast kan ik hout, papier, karton, textiel en kunststoffen snijden. Ik was net gestart toen de coronacrisis uitbrak. De geschiedenis herhaalt zich. Mijn bedrijf ligt min of meer stil. Gelukkig heb ik een aantal privéklussen. Maar het doel was om opdrachten uit te voeren voor het MKB. Die bedrijven zijn echter momenteel bezig met overleven. Je begrijpt het, ik heb genoeg meegemaakt en mijn ervaring leert dat het uiteindelijk altijd goed komt. Ik kan ook deze keer weer tijdelijk mijn baan als vrachtwagenchauffeur oppakken, mocht dat nodig zijn. En… ik bof omdat ik geen personeel heb, ik werk van huis uit en hoef geen huur te betalen. Ik heb door de jaren heen leren relativeren. Als er iets ergs of onverwachts gebeurt, dan is er altijd wel een manier om dat weer te overleven. Je leert er van en komt er sterker uit.

Voor mijn privéleven heeft de corona geen erge gevolgen gehad. Mijn ouders leven beiden nog en zijn 88 jaar. Sinds kort gaan we naar ze toe, maar alleen op een afstandje in de tuin om de boodschappen af te geven. Mijn drie kinderen van 19, 22 en 24 komen om het weekend naar huis. Zelf denk ik dat ik corona gehad heb, omdat ik, vlak na het carnaval, een aantal dagen flinke keelpijn had, kortademig was en niet fit. Maar ook niet meer dan dat.”

Wat denk je dat deze crisis brengt voor de toekomst?

“Ik verwacht dat de economie weer aantrekt. Ik vind dat de overheid het goed gedaan heeft door een eigen koers te varen. Ze heeft veel geïnvesteerd in het bedrijfsleven om dat overeind te houden. Natuurlijk zijn er mensen die hun baan zijn kwijt geraakt, maar de overheid heeft tevens mensen aan het werk weten te houden. Na de crisis gaat de economie weer draaien en zijn er ook weer mensen nodig. Die kunnen dan weer aangenomen worden. Daarnaast denk ik, dat we ons veel meer gaan richten op ons eigen landje en minder afhankelijk worden van het buitenland, zoals China. Belangrijk is om de continuïteit te behouden in de Nederlandse economie. Wij als Nederlander, hebben meer geld over voor onze eigen lokale producten. Dat zie je tegenwoordig al met de opleving van levensmiddelen uit de regio. Voor wat betreft mijn eigen bedrijf, ga ik ervan uit dat het ook aantrekt. Op dit moment heb ik nog een gedeeltelijke uitkering, maar die stopt in juli. Ik zie bij mijn buurmannen, de een zit in metaalverwerking, de ander in installatietechniek, badkamers, dat de economie weer verbetert. Een paar maanden is het voor hen ook rustig geweest of hadden ze hooguit nog openstaande opdrachten van voor de crisis, die afgewerkt moesten worden. Nu krijgen ze nieuwe opdrachten. Mensen hebben de afgelopen maanden geld kunnen sparen, ze konden niet op vakantie of uitstapjes maken. Dat geld staat op de rekening en wordt nu gebruikt voor bijvoorbeeld de aanschaf van een nieuwe badkamer. Ik heb echt vertrouwen dat het goed gaat komen, ook met mijn bedrijf.

Fit blijven

Daarnaast op persoonlijk vlak, hoop ik van harte dat mensen die normaal gesproken niet zo op hun eigen gezondheid letten, begrepen hebben dat eigen gezondheid boven alles gaat. Zelf doe ik er alles aan om fit te blijven, maar we hebben gezien dat veel van de slachtoffers van de coronacrisis al gezondheidsklachten hadden, zoals overgewicht of hoge bloeddruk. Dan ben je vatbaarder voor een virus. Hopelijk beseffen we dat met z’n allen: zorg goed voor jezelf, dan zorg je ook goed voor de ander.”

[In kadertje]

Peter van der Heijden (1961)

Vriendin, drie kinderen

Levensmotto:

“Gas erop, nooit opgeven”

Simone van de Wijdeven

April 2020

Wilt u ook meedoen? Welkom!

Mail naar: Simonestv@home.nl